İki küçük ayağın bağımlısıyım...

İki küçük ayağın bağımlısıyım...
Kelimelerle nasıl ifade edilir bilmiyorum ama anneliğimin 2. yılını yaşıyorum arkadaşlar mutluluğun sevincin hüznün yeni yüzleriyle tanışıyorum...




25.05.2005 te anne oldum ben…

Dünyalar tatlısı bir bebeğin gülümsemesiydi ilk tanıştığım

Küçüğüm göğsümdeydi ilk sıcaklığını duyduğum an

İlk mutluluğum gaz çıkarmasıydı

Sonra ilk evimize geldiğimiz an; 3 kişilik bir aile oluşumuzdu.

Gecenin kör karanlığında mama hazırlamaktı annelik…

Tükürcüğünü yutmasın diye sabahlamaktı başucunda

Dönüyor dediğimizde emeklemesini görmekti ilk heyecan…

Övgüyle bahsetmekti

İlk dişinin çıktığı andaki sevinçti annelik…

İlk adımıydı

Anni deyişiydi

Boynuma o sıcacık sarılmasıydı annelik…

Gece uyandığında ilk çığlığının ANNE olmasıydı

İlk kelimelerini paylaşmaktı

Sevdanın da dediği gibi telaşsız sevişmeyi özlemekti

İki küçük ayağın bağımlısı olmaktı annelik…

Sabırla tekrarlamaktı

Kendini oğlunda görmekti aslında…

Babasıyla yerde yuvarlandıklarında

Araba kullandıklarında

Gecenin sakinliğinde sarılmış uyurken bulmaktı onları...

Sabahın altısında puding istemesine karşı koyamamaktı belki de

Islak mendil biberon ve bezsiz bir hayat düşünememekti annelik

Ya üşürse deyip sıcak havada hırka taşımaktı...

Kısacası karşılıksız sevmektir annelik...

Mutluluğu çocuğunda görmektir

Buradan kendi annemden başlayarak tüm annelerin anneler gününü kutluyorum.

Çocuklarımızla nice mutlu yıllar geçirmenizi diliyorum.

Sevgiyle kalın...

Kaynak: Bebek